Manastir Lešje se nalazi nadomak Paraćinu, sasvim blizu glavnog puta ka Zaječaru i pripada Eparhiji kruševačkoj. Naći ćete ga na obroncima planine Baba, kao ženski manastir Pokrova Svete Bogorodice čija je crkva podignuta početkom ovog veka na ruševinama crkve iz 14. veka čiji su temelji otkriveni 1923. godine.
Među svetinjama u riznici manastira nalazi se čestica Časnog Krsta Gospodnjeg, delić moštiju jednog od 40 sevastijanskih mučenika i epitrahilj Svetog Jovana Šangajskog. Takođe, prilikom osvećenja crkve, u časnu trpezu ugrađen je i deo mošti kosovskog velikomučenika Svetog Kneza Lazara. Ispred manastira nalazi se uređen park, sa nekoliko izvora vode, a iz dvorišta manastira Lešje pruža se prelep pogled na istoimeno selo i okolinu.
Manastir, kao i samo mesto gde se nalazi, dobili su ime po leskovoj šumi koja je iskrčena, a brda Baba se naslanja na planinu Rtanj. Manastir je zadužbina župana Vukoslava, koji je podigao ovaj kompleks manastira na temeljima pređašnje bogomolje.
Nakon požara u dubinama srednjeg veka on je postradao te su mu tek posle Prvog svetskog rata teško pronađeni temelji. Meštanin Živan Marković se kao zarobljenik tokom Prvog svetskog rata zavetovao da će u slučaju da se živ vrati kući, tamo sagraditi crkvicu. To se i desilo, sa pomoćnicima su otkopali postojeće temelje ranije Bogorodičine crkve. Živanu se u snu ukazala Presveta Bogorodica i rekla mu gde se nalaze temelji crkva. On je na oltarskom delu podigao malu crkvu od kamena, koju je pokrio limom.
Skačemo u vremenu. Manastir se ubrzano razvija otkako je otac Jovan postavljen za nastojatelja pre petnaestak godina. Mala Živanova crkva se uklanja i na temeljima prvobitnog hrama se gradi današnja crkva Pokrova Presvete Bogorodice. Obnova se celokupan manastirski kompleks. U riznicu manastira Lešje stižu svetinje, čestica Časnog Krsta Gospodnjeg, delić moštiju jednog od 40 sevastijanskih mučenika i epitrahilj Svetog Jovana Šangajskog, deo mošti kosovskog velikomučenika Svetog Kneza Lazara.
Uređuje se bašta koja je dobila naziv po Bogorodici, a voda iz dva izvora temperature 12°C se koristi tokom obreda krštenja. Poviše manastira se nalazi protočno jezerce sa ribama. Ne samo kao stari simbol hrišćanstva već i kao mali eko-par okružen drvećem, blistajućim zelenilom, sa kamenom stazom i regulisanim protokom. Lepota za gledanje i uživanje, ugađanje duhu. Harmonija ljudskog doprinosa zahvale Stvoritelju što nam je podario prirodu da nas podseća na Sebe i Stvaranje.
Ispod manastira pak stoje pčele. Gledaju dole sa obronka, odlaze na pašu i donose med iskušenicima. Ova mala bića stvaraju najslasniju hranu za ljude, koja se nikada ne kvari, koja je vrednija od zlata. Svojim trudom, pčele, naše sluge donose med i daruju nam da bi mi mogli da živimo, uživamo i slavimo Gospoda. Ovog meda koji se ovde proizvodi nema mnogo, oko 60-70 kilograma godišnje te on ne ide u prodaju, ali je suvenirnica manastira otvorena za proizvode lokalnih poljoprivrednih proizvođača, darove prirode dele sa svima koji ih cene.
Lešje je bez sumnje predivna harmonija prirode i duhovnosti, uzvišene radosti koja ceni ono iz čega je potekla. Umorni, bolesni, brigama ophrvani dolaze da zaleče dušu, ovde na obroncima brda Babe u pravom ekološkom parku.
Nikola Perušić
